Hare Ergen

harergen@hotmail.com

Yola Devam; Aşkla, İnançla, Sabırla ve Samimiyetle

 

Bazen bir de bakarsın ki göz açıp kapayıncaya kadar, gün bitmiş…

Ve bazen, bir de bakarsın ki, gün bitmesine bitmiş; yine de sen hala düşünüyorsun…

İnsanlar çoğu zaman kendi kurdukları düzen içerisinden, kendi hapishanelerinde yaşarlar… Hoş gelmiş konfor alanları…

Ve işin ilginç yanı bu düzenin yıkılmaması için varlarını yoklarını verirler. Kendi yaşam dilimlerinden, bazen de çevresindekilerin zamanlarından…

Ve işte böyle yaşarken bazen günler geçer, farkında olmadan,

Ve işte böyle yaşarken bazen sevdiklerin de gider, farkında olmadan…

Ve işte böyle düzende nefes alırken, bakarsın ki bir türlü adım atamadığın, her ne varsa teker teker elinden gitmiş…

Öyle bir tezat ki bu…  Neden ve niçin/lerin arasında kaybolur gidersin…

Çağımızın başka bir paradoksu ise, samimiyet yoksunluğu…

İnsanların niye samimi olmaktan çekindikleri veya korktukları ise ayrı bir tartışma konusu…

Samimiyetsizlik insanın tüm ilişkilerini zedeleyebilir… Benim açımdan samimi olmak herşeyden daha önemlidir. Ne yaparsan yap samimiyet ile yaparsanız, siz ve çevrenizde daha mutlu ve huzurlu insanlar olur.

En azından bizi üzen veya kayıp yaşatan bir konuda samimi olunması günün sonunda yalan bir dünyada yaşamaktan çok daha iyidir.

Ne zaman bir kısır döngü içerisinde yaşadığınızı anladığınızda,

Ne zaman bu kısır döngülerin, bir çeşit dayatma düzeni olduğunu fark ettiğinizde…

 

Belki bir adım atmak, konforlu alanların dışına… Bazen ise her şeye rağmen,  düzen uğruna ipotekli yaşama, konfor alanlarında yaşamaya devam edilmesi…

Gittikçe değerin ve önemin yitirildiği,

Gittikçe her şeyin ulu orta konuşulduğu,

Nasıl bir zamandan geçiyoruz…

Belki de bu yüzdendir, hala daha samimiyet arayışımız…

Büyük vedaları olan insanların samimi insan arayışı da bundandır bence…

“ İkimizinde çok büyük vedaları var, bizi de buluşturan bu vedalar”…Gönül Dağından…

Bazen bir de bakarsın ki göz açıp kapayıncaya kadar, gün bitmiş…

Ve bazen, bir de bakarsın ki, gün bitmesine bitmiş; yine de sen hala düşünüyorsun…

Oysa bir gün daha gitmiştir ömür defterinden,

Oysa bir gün daha bitmiştir gönül dağından…

Hiçbir zaman geç değildir. Siz bitti demeden bitmez. Siz istemeden hiç bir şey başlamaz… Unutmayınız.

Şimdi toparlanma zamanı, savurun üzerinizdeki geçmişin ve geleceğin toz bulutunu…

Yola devam, aşkla, inançla, sabırla ve samimiyetle. Her an her şey olabilir. Bu da sadece sizinle mümkün, çıkın kısır döngülerinizden, çıkın zihin hapishanenizden…

O yere göğe sığdıramadığınız konfor alanlarını ise dürüp büküp çöpe atınız. Bu arada birisi çıkıp, size sözde harika ama sizi tutsak eden konfor alanlarınız ile ilgili bir laf ederse, gülümseyiniz.

Sizi aşağıya çeken; moralinizi bozan, olumsuz duygular uyandıranlara sadece gülümseyerek el sallayınız.  Yolunuzu açınız, siz geliyorsunuz. Ve bunu ancak sadece ama sadece siz yapabilirsiniz. İnançla, aşkla ve samimiyetle…

Mutlu bir hafta olsun. Sevgiyle kalınız. Sevdiklerinizle kalınız…

Bir Cevap Yazın