Şubat ayına merhaba diyeceğimiz bir haftaya giriyoruz.

Bu aralar doğa tazeleniyor. Dondurucu soğuklar olmasına rağmen yeşillenen tarlalar, kuşların cıvıltıları insana keyif ve moral veriyor.

Bugün sabah güzel bir cümle okudum ve sizinle paylaşmak istedim, üzerinde konuşmak istedim…

“Her şeyi görme diye gözünün kapağı var, her lafı söyleme diye dilin önünde dudağın var”…

Aslında her şeyi görüyoruz, farkındayız…

Böyle olan insanları seviyorum…Nefsine hakim olan, kırmadan dökmeden ilişkilerini sürdürenler, insanlarla tartışmadan anlaşabilen güzel yürekli insanlar varsa çevrenizde onların değerini biliniz…

İyi olan her ne varsa onu korumaya çaba gösteren, güzel olan her ne varsa ona o şekilde bakan insanların varlıklarını hayatınızdan eksiltmeyin…

İnsanların ön yargıları ile yaklaşmalarını sakinlikle izleyen, müdahale etmeyen,  insanlar arasında köprü olabilen ve bunu keyifle, mutlulukla yapanlardır bu sessiz ve sakin insanlar…

Empati kurmaya gayret ederler, bilirler ki empati kurmadan ilişkiler yürümez.

Bazen çevremde dili ile ortalığı kasıp kavuran, yıkan ve döken insanlar görürüm. Bu kadar kolay bir şekilde ve hızlı bir şekilde her şeyi kopma noktasına getirmek aslında maharet istemeyen bir yoldur. Aklı olan insanlar böyle bir yola başvurmaz. Nefsine hakim olamayan, daha çok kötülük peşinde olan insanlar, kendilerinden başka çevresindekilerin canını yakmak isteyen, acı çektirmek isteyen insanlar genelde böyle davranırlar.

Kendi içinde ve yaşamında barış içinde olan, kendini seven ve mutlu olan insanlar genel anlamda etrafına da huzur verir.

Ve böyle insanların varlığı da bize huzur ve mutluluk verir.

Hepimizin içinde zaman zaman söylemek istediklerimiz olur, bazen kendimizi tutamayabiliriz.

O an yıkıcı ve darbeci olmak yerine empati kurarak bir çıkış yolu bulmak günün sonunda sadece bize değil, etrafımızdaki insanlara da çok şey kazandırır.

Niyet etmek…Barışa ve sevgiye…

Bir Cevap Yazın

Geliştmelerden Haberdar Olun